X
تبلیغات
فناوری اطلاعات و ارتباطات - مقاله: امضاء دیجیتال چیست؟

چکیده

در جهان امروز مديريت اسناد الكترونيكي و ارسال ودريافت اطلاعات الكترونيكي بخش بزرگي از تبليغات و فعاليت‌هاي اجرايي را شامل مي‌شود. هنوز انتظار مي‌رود كه استفاده از اطلاعات مبتني بر كامپيوتر در سطح جهان به طرز قابل توجهي در حال گسترش مي‌باشد. يكي از تكنولوژيهايي كه موجب افزايش اعتماد گرديده، امضاي ديجيتالي مي‌باشد. اين تكنيك مبتني بر رمزنگاري باعث به رسميت شناسي اطلاعات الكترونيكي شده بطوریکه هویت پدیدآورنده سند و جامعیت اطلاعات آن، قابل بازیابی و کنترل میباشد. در اسناد مكتوب، امضا، نشان تاييد تعهدات قبول شده در آن سند به شمار مى‌آيد. از آن جهت كه در تجارت الكترونيكى «مدارك الكترونيكى» داراى جايگاهى همانند اسناد مكتوب هستند، لذا امضا در اين مدارك نيز على‌الاصول داراى همان ارزش اثباتى مى‌باشد. در اين مقاله، با تكيه بر تجربه كشورهاى پيشرفته و مطالعه در قوانين و مقررات به اين مساله پرداخته مي‌شود كه در ثبت الكترونيكى اسناد و مدارك، چگونه مي‌توان از امضاى ديجيتالى بهره گرفت و بهترين مرجع براى تصدى امور گواهى امضاى الكترونيكى و ثبت اسناد الكترونيكى كجاست. بررسى موضوع همواره با مبنا قرار دادن اين ايده انجام شده كه تخلف از رويه و قوانين موجود در زمينه ثبت اسناد و گواهى امضا داراى آثار زيانبارى ـ از حيث حقوقي، اجتماعى و اقتصادى ـ خواهد بود و از اين حيث، اساساً امضا و مدارك الکترونیکی خصوصیتی ندارند که موجب تغییر مرجع ثبت و گواهی آنها شود.

مقدمه

در حال حاضر، در کنار عمل رمزنگاری در شبکه ها برای برقراری امنیت، اعمال دیگری نیز در این راستا انجام می گیرد که یکی از آنها، به امضاء دیجیتال مشهور است. امضاء دیجیتال به منظور احراز هویت انجام می شود تا گیرنده پیام، اطمینان حاصل کند که ارسال پیام از جانب فردی قابل اطمینان و شناخته شده، ارسال شده است و فرضا از طرف یک شیاد، نبوده است. امضاء دیجیتال بر گرفته از مفهوم امضاء معمولی افراد در امور روزمره، همچون امور بانکی است. شخصی که روی یک برگه چک مبلغی نوشته است و آن را امضاء می کند، در حقیقت به بانک می گوید که صاحب حساب، و در واقع شخص معتبری آن را صادر کرده و بانک می تواند به آن اعتماد کند.البته همانطور که واضع است، یک امضاءمعمولی هیچ گونه رمزنگاری روی چک انجام نمی دهد و برای حفظ محرمانگی بکار نمی رود. ضمن اینکه هر شخصی که بتواند امضاء شخص دیگری را تقلید یا جعل کند، می تواند خود را جای شخص اصلی معرفی کند. بانک نیز تنها کاری که انجام که انجام می دهد، آن است که امضاء روی چک را با نمونه اصلی موجود در پایگاه مقایسه کند و در صورت شباهت، امضاء را تایید کند. ضمنا اگر زمانی شما منکر این شوید که چکی را صادر کرده اید و در حقیقت از حساب شما به طور قانونی پول برداشت شده، بانک با نمایش امضاء شما بر روی چک، این ادعا را رد می کند(حال اگر این امضاء حقیقتا امضای شما بوده و یا به طور ماهرانه جعل شده است) و به عبارتی شما کاری از پیش نخواهید برد. بنابراین در عالم واقعیت نیز در صورتی که امضاء شما توسط یک شیاد جعل شود. باز هم کاری از دست کسی ساخته نیست و این وظیفه شما بوده که امضایی را انتخاب کنید که به سادگی قابل تقلید نباشد. یک امضا دیجیتال در بسیاری از جنبه‌ها مشابه امضا های سنتی دستی هستند؛ انجام امضا های دیجیتال به شکل صحیح بسیار مشکلتر از یک امضای دستی است. طرح ها فايل امضای دیجیتال بر مبنای رمزنگاری نامتقارن هستند و می بایست به شکل صحیح صورت گیرد تا موثر واقع شود. همچنین امضاهای دیجیتال می‌توانند امضاهایی غیرقابل انکار را ایجاد کنند به این معنی که شخص امضاکننده نمی‌تواند تا زمانی که کلید شخصی فرد به صورت مخفی باقی مانده است، ادعا کند که من این نامه که امضای من را به همراه دارد، امضا نکرده ام. ولی در زمانی که کلید شخصی فرد در شبکه از حالت مخفی خارج شود یا زمان اعتبار امضای او به اتمام برسد شخص می‌تواند امضای دیجیتال خود را انکار کند هرچند که در این حالت نیز با وجود ساختار قوی امضای دیجیتال، این امضا اعتبار خود را حفظ می‌کند. پیغام های امضا شده با امضای دیجیتال امکان ارائه به صورت یک رشته بيتي را دارند. مانند: پست الکترونيک، قرارداد ها و یا پيام هایی که از طریق قواعد رمزنگاری های دیگر ارسال شده باشند. امضا های دیجیتال اغلب برای به انجام رساندن امضاهای الکترونیکی به کار می‌روند. در تعدادی از کشورها، مانند آمریکا و کشورهای اتحادیه اروپا، امضا های الکترونیکی قوانین مخصوص به خود را دارند. هرچند، قوانین درباره امضا های الکترونیکی همواره روشن نمیسازند که آیا امضاهای دیجیتال به درستی به کار گرفته شده اند و یا اهمیت آن ها به چه میزان است. در حالت کلی قوانین به شکل واضح در اختیار کاربران قرار نمی‌گیرد و گاهی آنان رابه گمراهی میکشاند. امضای دیجیتال برای فایل های اطلاعاتی همان کار را انجام می دهد که امضای شما بر روی چک یا سند کاغذی انجام می دهد. امضای دیجیتال و امضای دست نویس، هر دو متکی بر این واقعیت هستند که پیدا کردن دو نفر با یک امضاء تقریبا غیر ممکن است. در حقیقت با امضای دیجیتال، اصل بودن و صداقت یک پیغام یا سند و یا فایل اطلاعاتی، تضمین می شود. البته به منظور ایجاد امضای دیجیتال، از یک الگوریتم ریاضی به منظور ترکیب اطلاعات در یک کلید با اطلاعات پیام، استفاده می شود. ماحصل عملیات، تولید رشته ای مشتمل بر مجموعه ای از حروف و اعداد است.

 

علت استفاده از یک امضاء دیجیتال چیست؟

در یک کلام و به طور خلاصه، امضای دیجیتالی به این معناست که طرف مصرف کننده و طرف تجاری بتواند از امنیت ارتباط و برنامه ها با استفاده از  PKL (Public Key Infrastructure) بهره برداری کنند. ما اکنون در حال سپری کردن عصر اطلاعات هستیم. تعداد افراد و تجارت هایی که هر روز به اینترنت ملحق می شوند، به طور بی سابقه ای در حال رشد است. در حالیکه هر روز دسترسی به اینترنت آسان تر و سرعت آن سریعتر و قیمت آن ارزانتر، می شودبسیاری از افراد میزان زیادی از وقت خود را بر روی اینترنت به تبادل اطلاعات و همچنین به تبادلات مالی می پردازند و در حالیکه اینترنت یک شبکه اطلاعاتی باز است. هر کسی می تواند از اینترنت استفاده کند و در نتیجه هر کسی می تواند از آن برای استخراج اطلاعات از مناطق آسیب پذیر، برای مقاصد سودجویانه و غیر قانونی استفاده کند. اگر اینترنت بخواهد به منبعی برای استفاده اهداف تجاری و انتقال اطلاعات تبدیل شود، مطمئنا به چهارچوب امنیتی هم نیاز دارد.

مشخصات یک امضاءدیجیتال

روال کار در امضای دیجیتال به این شکل است که پیش از ارسال داده ها، آنها را با استفاده از الگوریتم های Hashing به یک کد فشرده Hash تبدیل می کنند که این کد در حقیقت حاوی اطلاعات شما می باشد. مقادیر هش شده همگی طول یکسانی دارند و در صورت تغییر در اطلاعات ورودی Hash Code جدیدی تولید می شود. این الگوریتم ها همگی یک طرفه هستند، یعنی پس از کد شدن اطلاعات نمی توان از روی این کدها اطلاعات اصلی را به دست آورد و تنها در صورتی می توان آن را کدگشایی کرد که کلید این کدها را در اختیار داشت.

 طرح امضای دیجیتال معمولا سه الگوریتم را شامل می‌شود: ١- الگوريتم توليد کليد را که کليد خصوصی را بطور یکسان و تصادفي از مجموعه کلید های ممکن انتخاب می‌کند. خروجی های این الگوريتم کليد خصوصي و کليد عمومي مطابق با آن است.۲- الگوریتم امضا که توسط آن با استفاده از کلید خصوصی و پیام امضا شکل می‌گیرد. ۳-الگوریتمی که با استفاده از پیام دریافتی و کلید عمومی صحت امضا را بررسی می‌کند و با مطابقتی که انجام می‌دهد یا امضا را می پذیرد یا آن را رد می‌کند.

دو ویژگی اصلی که در امضای دیجیتال مورد نیاز است: اولاً , امضای تولید شده از پيام مشخص و ثابت هنگامی که توسط کلید عمومی مورد بررسی قرار می‌گیرد فقط در مورد همان پیام ارسالی می‌تواند عمل تطبیق را صورت دهد و در مورد هر پیام متفاوت و خاص می‌باشد. ثانیا،امضای دیجیتال می بایست قابلیت اجرا توسط الگوریتم را داشته باشد و بتواند فايل امضای معتبر برای مهمانی که کليد خصوصي را دارا نمی‌باشد ایجاد نماید. تاریخچه بر اساس اسناد معتبر "دیدگاه‌های جدید در رمزنگاری" در سال ١٩٧٦ توسط ویتفید دیفیه و مارتین هلمن برای تشریح ایده‌های اولیه طرح فايل امضای دیجیتال ارائه شد. البته به نظر می‌رسد طرح های اولیه دیگری نیز در آن زمان وجود داشته است. مدت کوتاهی پس از آن جمع دیگری از محققین به نام های ریوست ، شمیر و آدلمن ، الگوریتم آراس ای را ابداع کردند که می‌توانست برای تولید امضای دیجیتال اوليه به کار رود . اول بسته نرم افزاري امضای دیجیتال با عنوان لوتوس نت در سال ١٩۸۹ بر مبنای همین الگوریتم به بازار عرضه شد. در سال ۱٩۸۴ میشلی ،گلدواسر و ریوست با تمام دقت موارد مورد نیاز را برای برقراری امنیت در طرح امضای دیجیتال برریسی کردند. آن ها با بررسی مدل های مختلف حمله برای امضای دیجیتال توانستند طرح فايل امضای دیجیتال جی ام آر را ادائه کنند که می‌تواند در مقابل حمله به پیام و جعلی بودن آن مقاومت کند. طرح های ابتدایی امضای دیجیتال مشابه همدیگر بودند: آنها از جايگشت(تبدیل) دریچه‌ای استفاده می‌کردند، مانند تابع آر اس ای و یا در برخی موارد از طرح امضای رابین بهره می‌گرفتند. جایگشت دریچه‌ای نوعی از مجموعه جايگشت هاست که به وسیله پارامترها مشخص می‌شود که در محاسبه‌های رو به جلو سریع عمل می‌کند ولی در محاسبه‌های بازگشتی با مشکل مواجه می‌شود. با این وجود برای هر پارامتر یک دریچه وجود دارد که حتی محاسبه‌های بازگشتی را آسان مي کند. جايگشت های دریچه‌ای می‌توانند مانند سیستم های رمزگذاری با کليد عمومی باشند. در جایی که پارامتر به عنوان کليد عمومي و جایگشت دریچه‌ای به عنوان کليد پنهان است رمزگذاری مانند محاسبه جایگشت در جهت رو به جلوست و رمز گشایی مانند محاسبه در جهت معکوس است. همچنین جايگشت های دریچه‌ای می‌توانند مانند طرح فايل امضا دیچیتال باشند، به این صورت که محاسبه در جهت معکوس با کليد پنهان مانند امضا کردن است و محاسبه در جهت پیش رو مانند بررسی صحت امضاست. به دلیل این همخوانی امضاهای دیجیتال اغلب بر پایه سامانه رمزنگاری با کليد عمومی تشریح می‌شوند اما این تنها روش پیاده سازی امضای دیجیتال نیست. ولی این نوع طرح امضای دیجیتال در برابر حملات آسیب پذیر است و شخص مهاجم می‌تواند با دست کاری در روش بررسی صحت امضا، یک امضای دیجیتال جعلی برای خود ساخته و شبکه را با مشکل مواجه سازد. هرچند این نوع امضا به شکل مستقیم به کار گرفته نمی‌شود ولی ترجیحا ابتدا پيام را با استفاده از روش های درهم سازی خلاصه می‌کنند و سپس خلاصه پیام را امضا می‌کنند و در نتیجه استفاده از همین ترفند و با توجه به توضیحات شکل ۲ شخص مهاجم فقط می‌تواند یک امضای دیجیتال جعلی برای خود درست کند که این امض با محتویات مربوط به خروجی تابع درهم سازی از پیام خلاصه شده تطابق ندارد و شخص مهاجم نمی‌تواند به محتویات پیام خدشه‌ای وارد کند. همچنین دلايل متنوعی وجود دارد تا افرادی که می خواهند از امضای دیجیتال استفاده کنند از خلاصه پیام و خروجی تابع درهم سازی برای امضا استفاده کنند. اولین دلیل ایجاد بازدهی مناسب برای طرح امضای دیجیتال است زیرا فايل امضا خیلی کوتاهتر خواهد بود و در نتیجه زمان کمتری صرف می‌شود. دومین دلیل برای سازگاري بیشتر است زیرا با استفاده از تابع درهم سازی شما می‌توانید خروجی مطابق با نوع الگوریتمی که به کار گرفته اید داشته باشید. سومین دلیل برای درستی اجرای امضای دیجیتال است : بدون استفاده از تابع درهم سازی ممکن است پیام شما در هنگام امضا به دلیل مشکل فضا به بخش های مختفل تقسیم شود و شخص دریافت کننده نتواند به درستی منظور فرستنده را دریافت کند بنابراین از این تابع استفاده می‌کند تا خود پیام را به شکل خلاصه و بدون ایجاد مشکل ارسال کند. نظریه‌های امنيتی در تحقیقات میشلی، گلدواسر و ریوست مراتب متفاوت حمله به امضاهای دیجیتال را برای ایجاد دیوار دفاعی مناسب بررسی کردند و نتایج زیر به دست آمد: ۱- در حمله کلید یگانه، مهاجم فقط روند بررسی و تایید کلید عمومی را بدست می‌آورد و از این طریق سامانه را مورد تهاجم قرار می‌دهد. ۲- در حمله با پیام آشکار، مهاجم یک کلید کارآمد برای مجموعه‌ای از پیام های آشکار و مشخص در اختیار دارد و فقط با استفاده از پیام مشخص می‌تواند حمله کند و توانایی انتخاب پیام برای مورد حمله قرار دادن نخواهد داشت. ۳- در انطباق پیام انتخاب شده، مهاجم ابتدا امضا را بر روی یک پیام دلخواه که مورد انتخاب مهاجم است یاد می‌گیرد و از آن امضا استفاده می‌کند. در ادامه مراحل نتايج حمله به سامانه امضای دیجیتال از طریق روش های مذکور مطرح می‌شود: ۱- در مرحله اول امکان ترمیم و استفاده مجدد از امضای دیجیتال را از بین خواهد برد. ۲- توانایی جعل امضا در یک سطح گسترده از دیگر نتایج حمله به امضای دیجیتال است. در این مرحله شخص مهاجم توانایی جعل امضا برای هر پیامی را به دست خواهدآورد. ۳- جعل در مورد پیام های انتخابی؛ در این مورد مهاجم می‌تواند جعل امضا را در مورد پیام انتخابی خود انجام دهد. ۴- در این مورد از نتایج حمله به امضای دیجیتال شخص مهاجم فقط می‌تواند از طریق امضای در دسترس خود و برخی پیام ها به محتویات آن ها دست پیدا کند و دیگر شخص مهاجم توانایی انتخاب ندارد و انتخاب های او محدود میشود.

امنیت چه چیزی را تامین می کند؟

تصدیق هویت: تصدیق هویت اطمینان از اینکه شخص یا طرفی که با آن در حال ارتباط هستیم، همان کسی است که ما انتظاز داریم و خودش می گوید.

محرمانه بودن: اطلاعات درون پیغام ها و یا تبادلات محرمانه می شوند. و تنها برای اشخاص دریافت کننده و ارسال کننده، قابل فهم و خواندن می باشد.

امانت داری: اطلاعاتی که درون پیغام و یا تبادلات وجود دارد، در طول مسیر به طور اتفاقی یا عمدی مورد دستبرد قرار نی گیرند.

غیر قابل انکار بودن: ارسال کننده نمی تواند منکز ارسال پیام یا تبادل مالی شود، و دریافت کننده هم نمی تواند منکر دریافت آن شود.

کنترل دسترسی: کلیدهای عمومی و خصوصی، هر دو از دو کلید رمزگذاری مرتبط و مجزا (معمولا رشته بلندی از اعداد) تشکیل شده اند.

فرض کنید یک نامه الکترونیکی از یکی از دوستان خود دریافت داشته اید که از شما درخواست خاصی را می نماید. پس از مطالعه پیام، برای شما دو سوال متفاوت مطرح می گردد: 1- آیا این نامه را واقعا وی ارسال نموده است؟ 2- آیا محتوای نامه ارسالی واقعی نیست و شخص دیگری این درخواست را داشته؟

بی شک سوء استفاده آدرس های Email برای مهاجمان وویروس ها ، به امری متداول تبدیل شده است و با توجه به نحوه عملکرد آنان، در برخی موارد، شناسایی هویت فرد ارسال کننده یک پیغام ، بسیار مشکل و در برخی مواقع، غیر ممکن است. همچنین امروزه و در فضای مجازی، تشخیص غیر جعلی بودن نامه های الکترونیکی در فعالیت های تجاری و بازرگانی، دارای اهمیت فراوانی است.

اما یک نامه الکترونیکی شامل و دربردارنده یک امضای دیجیتال، نشاندهنده این موضوع است که محتوای پیام از زمان ارسال تا زمانی که به دست شما رسیده است، تغییر نکرده است. ضمن اینکه در صورت بروز هرگونه تغییر در محتوای نامه، امضای دیجیتال همراه آن از درجه اعتبار ساقط می شود و شما متوجه جعلی بودن یا دست بردن در آن، خواهید شد.

 

جزئیات مربوط به یک امضاء دیجیتال

در ادامه لازم است با برخی اصطلاحات مرتبط با این موضع بیشتر آشنا شویم:

کلیدها :(Keys) از کلیدها به منظور ایجاد امضاهای دیجیتال استفاده می گردد. برای هر امضای دیجیتال، یک کلید عمومی و یک کلید خصوصی وجود دارد: کلید خصوصی، بخشی از کلید است که شما از آن به منظور امضای یک پیام استفاده می نمائید. کلید خصوصی یک رمز عبور حفاظت شده بوده و نمی بایست آن را در اختیار دیگران قرار داد. کلید عمومی ، بخشی از کلید است که امکان استفاده از آن برای سایر افراد وجود دارد. زمانی که کلید فوق برای یک حلقه کلید عمومی :(Public Key Ring) و یا یک شخص خاص ارسال می گردد، آن شخص با استفاده از آن قادر به بررسی امضای شما خواهد بود.

حلقه کلید:(Key Ring)  شامل کلیدهای عمومی است. یک حلقه کلید، از کلیدهای عمومی افرادی که برای شما کلید مربوط به خود را ارسال نموده و یا کلیدهائی که از طریق یک سرویس دهنده کلید عمومی دریافت نموده اید، تشکیل می گردد. یک سرویس دهنده کلید عمومی شامل کلید افرادی است که امکان ارسال کلید عمومی در اختیار آنان گذاشته شده است.

اثر انگشت:  زمانی که یک کلید تائید می گردد، در حقیقت منحصربفرد بودن مجموعه ای از حروف و اعداد که اثر انگشت یک کلید را شامل می شوند، تائید می گردد.

گواهینامه های کلید: در زمان انتخاب یک کلید از روی یک حلقه کلید، امکان مشاهده گواهینامه (مجوز) کلید وجود خواهد داشت. در این رابطه می توان به اطلاعات متفاوتی نظیر صاحب کلید، تاریخ ایجاد و اعتبار کلید دست یافت.

نحوه ایجاد و استفاده از کلیدها:  تولید یک کلید (یک امضاء دیجیتال) با استفاده از نرم افزارهایی نظیر، PGP (Pretty Good Privacy) یا Gnu PG (GNU Privacy Guard) انجان می پذیرد.

 

معایب امضاء دیجیتال

با وجود تمام مزایایی که امضای دیجیتال دارد و در ادامه همین مقاله به بررسی آن می پردازیم ولی این طرح همچنان در حل برخی مشکلات که در ادامه آن ها را مطرح می کنیم ناتوان است. الگوریتم و قوانین مربوط به آن نمی‌توانند تاریخ و زمان امضای یک سند را در ذیل آن درج کنند از همین جهت شخص دریافت کننده نمی‌تواند این اطمینان را حاصل کند که نامه واقعا در چه تاریخ و زمانی به امضا رسیده است. ممکن است در محتویات سند تاریخی درج شده باشد و با تاریخی که شخص نامه را امضا کرده باشد مطابقت نداشته باشد. البته برای حل این کمشکل می‌توان از یک راه حل با عنوان زمان اعتماد به مهرو امضا استفاده کرد. همانطور که در ابتدای تعریف امضای دیجیتال اشاره شد این طرح غیر قابل انکار است و ساختار امضای دیجیتال بر همین اساس شکل گرفته است. همانطور که می دانید تکذیب در لغت به معنی انکار هرگونه مسئولیت نسبت به یک فعالیت است. هنگامی که پيامی ارسال می‌شود و فرستده آن را همراه امضا دریافت می‌کند در واقع این اطمینان در شخص دریافت کننده ایجاد می‌شود که نامه را چه کسی امضا کرده است و انکار امضا کاری مشکل به نظر می‌رسد. البته تا زمانی که کلید خصوصی به صورت مخفی باقی بماند شخص فرستنده نمی‌تواند چنین ادعایی داشته باشد ولی هنگامس که فایل امضای شخصی مورد حمله قرار بگیرد نه تنها خود فایل امض اعتبار لازم را از دست می‌دهد بلکه استفاده از زمان اعتبار مهر و امضا نیز دیگر کاربردی نخواهد داشت. البته یادآوری این نکته لازم است هنگامی که شما در سامانه خود از کلید عمومی بهره می‌گیرد دیگر نمی‌توانید امضای خود را انکار کنید و در صورتی این موضوع امکان پذیر است که کل شبکه مورد حمله واقع شود و سامانه از اعتبار لازم ساقط شود. بنا براین توجه به انتخاب یک راه حل درست برای پیاده سازی طرح امضای دیجیتال از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و همانطور که عنوان شد ممکن است با یک مشکل کل اعتبار مجموعه زیر سوال برود. مطابق اصول فنی امضای دیجیتال که در توضیح های ابتدایی آورده شده است، فایل امضای دیجیتال رشته‌ای از بیت ها را در اجرای این طرح به کار می‌برد. در واقع افراد در این طرح مجموعه‌ای از بیت ها را که ترجمه پیام است امضا می‌کنندآن آنها ترجمه معنايي آنها ذره‌ها امضا می‌کنند . مشکل دیگر امضای دیجیتال این است که چون پیام توسط یک تابع مشخص به مجموعه‌ای از بیت ها ترجمه و پردازش می‌شود ممکن است در طی مرحله انتقال و دریافت پیام ترجمه پیام دچار خدشه شود و مفهوم دیگری به خود گیرد. برای حل این مشکل از روشی با عنوان دبلیو وای اس آی دبلیو وای اس استفاده می‌شود به این معنا که همان چیزی که مشاهده می‌شود امضا می‌شود. در این روش همان اطلاعات ترجمه شده خود را بدون آن که اطلاعات مخفی دیگری در آن قرار گیرد امضا می‌کند و پس از امضا و تایید اطلاعات از سوی شخص فرستنده درون سامانه به کار گرفته می‌شود. در واقع این روش ضمانت نامه محکمی برای امضای دیجیتال به شمارمیرود و در سیستم های رایانه ای مدرن قابلیت پیاده سازی و اجرا را خواهد داشت.

 

مزایای امضاء دیجیتال

حال در این بخش مزایای استفاده از امضای دیجیتال را مورد بررسی قرار خواهیم داد. یکی از دلایل به کار گیری امضاهای دیجیتالی که یک دلیل عادی به شمار می‌رود ایجاد اعتبار برای امضاها در یک سامانه تبادل داده و اطلاعات است. در واقع استفاده از امضای دیجیتال سندیت و اعتبار ویژه‌ای به یک سند می بخشند. وقتی که هر فرد دارای یک کلید خصوصی در این سامانه است با استفاده از آن می‌تواند سند را امضا کرده و به آن ارزش و اعتبار داده و سپس آن را ارسال کند. اهمیت ایجاد اطمینان قطعی و محکم برای شخص دریافت کننده پیام درباره صحت ادعای فرستنده در برخی از انواع انتقال اطلاعات مانند داده‌های مالی به خوبی خود را نشان می‌دهد و اهمیت وجود امضای دیجیتال درست را بیش از پیش به نمایش می گذارد. به عنوان مثال تصورکنید شعبه‌ای از یک بانک قصد دارد دستوری را به دفتر مرکزي با نک به منظور درخواست ایجاد تعادل در حساب های خود را ارسال کند . اگر شخص دریافت کننده در دفتر مرکزي متقاعد نشود که این پيام، یک پیام صادقانه است و از سوی یک منبع مجاز ارسال شده است طبق درخواست عمل نکرده و در نتیجه مشکلاتی را به وجود می‌آورد. در موارد بسیار زیادی، فرستنده و گيرنده پيام نیاز دارند این اطمینان را به دست بیاورند که پيام در مدت ارسال بدون تغییر باقی مانده است. هرچند رمزنگاری محتوای پيام را مخفی می‌کند ولی ممکن است امضا در یک سامانه از اعتبار ساقط شود و محتویات یک پیام دست خوش تغییرات گردد. ولی استفاده از امضای دیجیتال به عنوان روشی از رمز نگاری می‌تواند ضامن درستی و بی نقصی یک پیام در طی عملیات انتقال اطلاعات باشد زیرا همانطور که در ساختار اجرایی شدن الگوریتم مشاهده کردید از تابع درهم سازی بهره گرفته شده است و همین نکته ضمانت بهتری را برای درستی و صحت یک پیام ایجاد می نماید.

 

جمع بندی

با توضیحاتی که درباره اجرای طرح امضای دیجیتال ارائه شد به نظر می‌رسد این روش می‌تواند نیازهای مجموعه را تامین می‌کند. هرچند معایبی در این تحقیق برای این روش مطرح شد ولی راهکارهای عملی برای مقابله با آن نیز ارائه شد. نکته مهمی که در متن مقاله بر آن تاکید شد انتخاب روش مناسب برای پیاده سازی این طرح و اجرای کامل و درست الگوریتم های مربوط به آن است که میزان اعتبار این طرح را تا حدود زیادی افزایش می‌دهد.

+ نوشته شده توسط توحید علوی پور رفسنجانی در جمعه سی ام مرداد 1388 و ساعت 22:6 |


Powered By
BLOGFA.COM